Jesteś tutaj:

Flora

1870
Wśród podwarszawskich powiatów, powiat otwocki wyróżnia się wysoką lesistością sięgającą 30%. W składzie gatunkowym wyraźnie dominuje sosna, mniejszy jest udział dębu, brzozy i olszy, domieszkowo występują grab, wierzba, osika i świerk. Najbardziej typowym zbiorowiskiem są bory sosnowe, które w zależności od wilgotności i żyzności gruntu przybierają formę borów suchych (chrobotkowych) na wydmach, borów świeżych, wilgotnych bądź borów bagiennych. Sosnom towarzyszą w domieszce brzozy i dęby. Z borami na wydmach często sąsiadują torfowiska wysokie, zajmujące obniżenia dawnych mis deflacyjnych. Na żyźniejszych siedliskach Równiny Garwolińskiej spotykane są grądy o drzewostanach złożonych z gatunków liściastych, głównie – grabów i dębów. Nie zajmują one dużych powierzchni, ponieważ lepsze gleby są z reguły wykorzystywane rolniczo. Tarasy zalewowe dolin rzecznych zajmują zbiorowiska łęgowe, w których spotykamy szereg gatunków wierzb i topoli, olchy i wiązy. Niekiedy sąsiadują z nimi olsy, pojawiające się też w sąsiedztwie torfowisk. Największe powierzchnie olsów występują wzdłuż zachodniego skraju lasów, porastających na długości kilkudziesięciu kilometrów dawne, wypełnione dziś torfami koryto Wisły i zajęte głównie przez wilgotne łąki - zwane bagnem Całowanie. Większą część powierzchni leśnej zajmują lasy niepaństwowe, lasy państwowe należą do nadleśnictw Celestynów i Mińsk Mazowiecki.